Dzisiaj większość z nas chce osiągnąć w życiu sukces, mając na myśli sferę pracy. Jednak dlaczego nie osiąga go każdy, kto chce? Bo często na samym „chcę” się kończy…

Czy to właśnie tutaj tkwi zarodek domniemań sfrustrowanych osób – „ Dlaczego jemu / jej się udało, a mnie nie? Dlaczego innym wszystko się udaje, tylko mnie nie?

Z własnych doświadczeń i obserwacji ludzi, z jakimi mam możliwość spotykać się, pracując w swej profesji, pozostanę zgodny co do postawionej powyżej hipotezy. Oni osiągają sukcesy, bo nie kończy się na samej chęci. Na swój sukces trzeba zapracować! Sam nie przyjdzie. Należy otwarcie powiedzieć: ci, którzy tylko chcą, nigdy nie osiągną wiele, no chyba, że towarzyszy im permanentnie szczęście. Droga do kariery nie jest usłana różami i należy mieć tego pełną świadomość.

Günter Fritz w swej książce „Jak zrobić karierę” pisze, że każdy może osiągnąć sukces, że nikt nie jest przegrany z założenia, musi tylko chcieć. Jednak zaraz dodaje, iż wystarczy tylko fachowa wiedza, żelazna wola, talent, wytrwałość, umiejętność współpracy z ludźmi. Ale doskonale wiemy, aby te wszystkie atrybuty posiadać, nie wystarczy tylko chcieć, trzeba ciężkiej pracy, zaangażowania, wytrwałości w dążeniu do postawionych celów, determinacji i nierzadko wiary w to, że nasze działania będę owocne.

Chcemy sukcesu, a sukces to nic innego jak osiąganie celów. Dlatego jednym z podstawowych czynników jest postawienie i sprecyzowanie sobie celu, jaki chcemy zrealizować. Ułatwi nam to podejmowanie kolejnych kroków, bo łatwiej jest coś osiągnąć, mając cel i wytyczoną do niego drogę. W przeciwnym razie – bez celu – będziemy błądzić, a to w następstwie wydłuży nam czas w realizacji naszych zamierzeń. Wiemy to wszyscy przecież z własnych doświadczeń. Należy jednak pamiętać, iż na nasz sukces tylko w 15 % mają wpływ zdolności, inteligencja i sprawność zawodowa, natomiast 85 % to osobowość. Spójrzmy na otaczających nas menedżerów, jakimi są ludźmi, co ich wyróżnia na tle innych, w jaki sposób oni osiągnęli sukces i zadowolenie w swej materii. Łatwo zauważyć, że to właśnie osobowość jest dominantą tutaj, resztę można wypracować, nabyć. W momencie, kiedy mamy już cel, obraną drogę jego realizacji, nie pozostaje nam nic innego jak wytrwałość, nawet jeśli pojawiają się trudności, nie można się zatrzymywać, a tym bardziej cofać. Podążanie drogą kariery nie jest łatwe, wymaga wysiłku, zdecydowania i samozaparcia. Będzie nam łatwiej, jeśli nasze działania będą przepełnione pasją, konsekwencją oraz wiarą w siebie.

Niki Lauda, właściciel towarzystwa lotniczego, austriacki kierowca wyścigowy, twierdzi, iż „ nie możesz myśleć cały czas o tym, jak zrobić karierę. To błąd. Jeśli całą energię skupisz na realizacji wytyczonych celów, to sukces prędzej czy później przyjdzie sam.” Dlatego zapomnij o generalizowaniu w rodzaju ‘wszystkim, tylko nie mnie’ i oglądaniu się na innych. Wzoruj się i bierz przykład z najlepszych. Myśl o swoim celu i dąż do niego, a sukces nadejdzie w odpowiednim czasie. Życzę Ci tego!

W jaki sposób właściwie się zaprezentować, jak odnieść sukces i kilka porad które sprawią, że w pierwszych 10 sekundach zrobimy kapitalne wrażenie… Znane slogany prawda? Pytanie tylko, czy stosowanie tego typu technik przynosi efekty.

Często obserwuję ludzi i widzę, że są tacy, którzy intuicyjnie wyczuwają w jaki sposób należy się zachować, są naturalni i ufają sobie. Robią dzięki temu zawsze bardzo dobre wrażenie.

Na podstawie obserwacji takich właśnie świetnie prezentujących się osób sztaby specjalistów od wizerunku, tworzą setki niezastąpionych teorii, na temat tego "jak należy..." - że koniecznie patrzeć w oczy nie dłużej niż 3 sekundy, gestykulować w górnych partiach ciała, bo to tworzy pozytywny klimat, zdecydowanie podawać otwartą dłoń itp.

Problem w tym, że osoby nieśmiałe poddające się takiej tresurze wcale nie staną się nagle super przebojowe. Będą nadal nieśmiałymi osobami, które w dziwny sposób i nienaturalnie podają sztywną dłoń, będą nadal nieśmiałymi osobami, które w dziwny i nienaturalny sposób kontrolują ile sekund patrzyły komuś w oczy, będą nadal nieśmiałymi osobami, które idiotycznie gestykulują etc.

Prawdę się wyczuwa i zawsze dobrze odbiera, tak więc po co mamy udowadniać komuś że jesteśmy kimś innym, niż tak naprawdę jest? Wiele piszą o tym w książkach, na blogach, jak sobie radzić z wieloma rzeczami, jak się zachować itd. Rozumiem że można czytać o tym, jak zachować się na wielkim przyjęciu, kiedy szef siedzi obok, albo jak zachować się przy poważnej kolacji w restauracji, czyli ogólnie maniery które kreujemy całe życie. Tylko po co mamy zmieniać siebie do tego stopnia, żeby udawać kogoś innego, może i nawet osobę którą nie chcemy być?

Cóż, załóżmy że to będzie pierwsza wersja naszego tematu.

Nie wiesz kim być? Bądź sobą! To według mnie najlepsza lekcja.

Pewnie słyszeliście kiedyś o komunikatorze GAIM na Linuxa? Mam nadzieję, lecz to nie o tym chciałem pisać. Zatem dziś, nie jest to już GAIM, również nie jest dostępny Tylko na Linuxa, ponieważ odwiedził Windowsy pod nazwą Pidgin.

Dobry komunikator który jest cały czas tworzony, zmiany wprowadzane są cały czas, a efekt działania również jest fascynujący.

Pidgin 2.4.1 to najnowsza wersja bardzo popularnego komunikatora Linuksowego przeznaczonego dla systemu Windows kryjącego się kiedyś pod nazwą GAIM. Pidgin pozwala na jednoczesne logowanie się do wielu kont różnych sieci, dzięki czemu nie musimy uruchamiać osobnego programu dla każdej sieci. Komunikator obsługuje imponującą liczbę sieci, między innymi AIM, ICQ, Jabber, MSN Messenger, Yahoo!, Bonjour, Gadu-Gadu, IRC, Novell GroupWise Messenger, QQ, Lotus Sametime, SILC, SIMPLE i Zephyr. Aplikacja zawiera wsparcie dla wielu dodatkowych (prócz rozmów tekstowych) funkcji, między innymi sprawdzania pisowni, przesyłania plików, komunikatów o nieobecności i powiadamianiu o pisaniu. Program posiada także bogaty zestaw powiadomień o wiadomości lub dostępności danego kontaktu, a także wsparcie dla sporej ilości różnorodnych wtyczek.

Teraz omówimy troszkę jego działanie, z racji że postanowiłem zamienić go na Konnekta, musi mnie coś przyciągać do niego, że jeszcze jest zainstalowany, ba! nawet go używam zamiast Konnekta.

Poniżej przedstawiam okienko Pidgina, po części skromne, ale po co nam więcej? aby się zacinało i zwalniało nasze PC? nie! wybierzmy jednak ładny i prosty styl.

W kolejności postanowiłem napisać do Andrzeja, by pokazać Wam jak się sprawuje podczas rozmów, proszę zwrócić uwagę również na błędy, zatem pokazuje i mówię: działa bardzo szybko i wygodnie mogę rozmawiać ze znajomymi.

Tutaj 3 rzeczy które od razu dodałem, czyli Gadu-Gadu, pocztę z Gmail oraz Jabber, możecie rozbudować o więcej możliwości jak pisałem wyżej.

Na koniec zobaczyć możecie jego wtyczki, posiada dość duży zestaw, dlatego też stwierdziłem że zostanie u mnie na dłużej.

Ja osobiście lubię programy, które są inne od reszty, albo po prostu mniej znane, a również dobre. Dlatego też zamiast Winampa, korzystam z AIMPA, teraz zamiast Konnekta, zacząłem używać mało znanego Pidgina.

W ostatnim czasie w redakcji portalm wiele mówiło się o czymś, co będzie się skupiało na ekipie ludzi która tworzy cały portal. Po kilku dniach pomysł został zaakceptowany i pierwszym działaniem było stworzenie planu działania. Zatem jako pierwsi, z systemu będą korzystać użytkownicy z wyższymi rangami na forum.
Jest to skrypt, dzięki któremu przykładowo moderatorzy, będą mogli się dowiedzieć, co sądzą o ich pracy użytkownicy oraz redakcja portalu. Głównie poprzez opinie oraz oceny, również każdy moderator będzie miał swój dział, w którym zliczane będą punkty, a dokładnie plusy oraz minusy. Wystawiane będą one poprzez administrację, jak i pięć osób, które śledzą pracę moderatorów. Po zebraniu danej ilości plusów, moderator otrzyma pewne przywileje jakimi między innymi są nagrody rzeczowe.
Sam system jest na tyle dobry, że sam wszystko liczy i sprawdza, czyli jak na typowego robota przystało, lecz jedynym wkładem człowieka, będzie dodawanie punktów, opinii oraz plusów i minusów.
Głównym znakiem tegoż systemu, będzie dobrze już znany z forum "Kumpel", który ma rolę reklamodawcy, dodaje on po prostu reklamę pod każdym postem. W przyszłości, chcemy stworzyć z niego typowego robota, który będzie służył jako jedno ze źródeł informacji.

Logo systemu na tę chwilę prezentuje się następująco:


Początkowa wersja, to oczywiście 1.0.0, dalsze informację będę dopisywał na tym blogu, rozwój oraz kolejne wersje.
Tymczasem, proszę o cierpliwość, a kolejny rzeczy w postaci screenów oraz linków, na pewno pojawią się na blogu.

Obudziłem się w nocy, ciężko mi było zasnąć to i się znalazłem przed monitorem. Wpadłem po chwili na pomysł, aby sprawdzić dokładnie ile osób nosi takie samo nazwisko jak ja. Długo nie musiałem szukać, wiele mi nawet to nie zajęła. Po czym się zastanawiam, jakim cudem ten system jest tak dobry? No ale cóż, niech będzie już że wyszukuje dobrze, daje nawet fajną mapę, no i primo trafił do Bełchatowa, gdzie pokazuje że siedzi tam 9 osób o nazwisku Rula, tak myślę gdzie oni są, heh może być Ja, Brat, Siostra, Mama, Tata, Babcia, Dziadek, (7 osób) ale dziadkowie nigdy nie mieszkali w Bełchatowie, tylko w wioskach, na Nowej Woli. Po za tym, może jeszcze siostra Ojca, ale to i tak nie 9 osób, chyba że to ja o czymś nie wiem hehe. Dobra, to teraz możecie zobaczyć sobie statystyki, proponuje Wam skorzystać z tej opcji, bo można się fajnych rzeczy dowiedzieć.

Statystyka: Liczby do nazwiska 'Rula'

W Polsce jest 61 osób o nazwisku Rula. Zamieszkują oni w 13 różnych okręgach i miastach. Najwięcej zameldowanych jest w Pajęczno a dokładnie 17.

Dalsze okręgi/miasta ze szczególnie dużą liczbą osób o tym nazwisku Bełchatów (9), s. Rybnik (6), Wągrowiec (5), Świnoujście (5), Strzelin (5), Jawor (3), Złotoryja (3), Kłodzko (2) i Żyrardów z liczbą wpisów 2.

Bełchatów i Żyrardów jestem w stanie pojąć, ale Żłotoryja, Jawor albo Świnoujście! to już nie. Z tego co pamiętam, to naszej klasie znalazłem kiedyś dziewczynę o takim nazwisku, z Warszawy, a tutaj nic nie mówią o tym, czyli ona sama musiała wyjść z jakiegoś gniazda z powyższych dziur :D

W Niemczech zaś 6 osób z nazwiskiem Rula, dokładnie to 2 w Aichach-Friedberg, no i 4 w Berlinie.
Fajna sprawa, ja np. chciałbym się dowiedzieć skąd się wywodzę, czyli kto nosił nazwisko kilkanaście lat do tyłu, jakiś pra pra pra dziadek. No ale to już nie dziś ;-)